Austria

Dziś mogę odetchnąć, nie mam w programie żadnych wizyt i spotkań. Nie znaczy to, że będę leżał do góry brzuchem, zaraz wyruszam z moim wysłużonym i jednocześnie zasłużonym Olympusem na wycieczkę wśród winnic południowego Burgenlandu, wokół miasteczka Eisenberg. Pewnie nie dam rady łazić cały dzień, więc będę miał czas na nadrobienie moich blogowych zaniedbań. Do usłyszenia po południu!

Wczorajszy dzień spędziłem w Carnuntum, niedużym regionie na wschód od Wiednia. Było dużo lepiej, niż się spodziewałem, lepiej niż podczas moich wcześniejszych wizyt – świetne wina Markovitschaa, Grassla i Dorli Muhr, bardzo dobre Artnera. Zaraz pędzę na degustację Opus Eximium, odezwę się pewnie późnym wieczorem, lub jutro, z Burgenlandu.

Ograniczyłem ostatnio wyjazdy, częściej odmawiam, niż mówię „tak, chętnie”, tej propozycji jednak odmówić nie byłem w stanie.  Albert Gesellmann z burgenlandzkiego Deutschkreutz należy do elity austriackich winiarzy, a jego wina czerwone jako jedne z pierwszych wyłamały się ze schematu „dobre austriackie musi być białe”.  Jednocześnie od kilku lat jest to, obok Josefa Umathuma, mój absolutnie ulubiony producent z Burgenlandu, prawdziwą inicjację przeżyłem w roku 2006 pijąc jego kupaż bordoski „Bela Rex” z rocznika 1998. Nie zdawałem sobie sprawy z tego, że jego inny wybitny kupaż „Opus Eximium”, tym razem robiony z austriackich odmian, powstaje już od tak dawna, ale jednak!  Jutro będę miał prawdziwą frajdę uczestnicząc w degustacji wszystkich dwudziestu dotąd zrobionych roczników tego wina.

A że jechać do Austrii na jeden, czy dwa dni byłoby grzechem ciężkim (szczerze wyznam, że popełniam go zbyt często, gdy z konieczności traktuję ojczyznę Mozarta jako kraj tranzytowy), pozostanę tam nieco dłużej, odwiedzając także innych producentów, w Carnuntum, Burgenlandzie i w Styrii.  Mam nadzieję, że technologia umożliwi mi składanie krótkich sprawozdań z tej wędrówki, a więc stay tuned, jak mówią Amerykanie.