Co do restauracji w obecnym miejscu, jak już pisałem, nie mogę się wypowiadać. Dodam tylko tytułem ciekawostki, że jednym z trzech właścicieli i chyba nawet szefem kuchni, jest Bośniak, Ljubomir Stanisic.
http://www.lomejordelagastronomia.com/en/restaurants/100-maneiras

Ostatnim krzykiem kulinarnej mody w Lizbonie jest podobno Darwin’s Cafe (http://www.darwincafe.com) – chyba warto zajrzeć tam następnym razem.
Patrząc na menu, wydaje mi się, że kucharz fantazjuje jednak w granicach wytyczonych przez doskonałą przecież portugalską kuchnię, co z pewnością wychodzi temu miejscu na dobre …

Nie bardzo zrozumiałem ostatni pański komentarz który nie dotyczy w najmniejszym stopniu przedmiotu komentarza. Dyskutowaliśmy tu o smaku i aromacie chlorofilu przecież. Czy sugeruje Pan że zmienia się postrzeganie tego aromatu i smaku w zależności od sprawdzania (bądź nie) czegoś co nazywa Pan „IP”? Cokolwiek jednak znaczą te dwie litery, to przecieżnie zmienia to chyba znaczenia słów głoszonych przez Zastępcę Redaktora Naczelnego, które podpiera on rozlicznymi (o dziwo tymi samymi co Pan) źródłami w języku angielskim. Apeluję aby to komentarze na blogach tego portalu pozostały wolne od rynsztokowych połajanek i poszukiwań związku IP(?) z merytorycznością dyskusji. Jeżeli zamiast odniesienia się do głoszonych przez Wiceredaktora twierdzeń ma to być personalna pyskówka, to może od razu proszę skasować każdy wpis w którym padają pytania związane z przedmiotem notki.

Jedno mnie zastanawia. Czy naprawdę sądził Szanowny Pan, że w normalny sposób nie da się dyskutować o chlorofilu i trzeba się uciekać do takich brudnych trollowskich sztuczek? Nie można było zapytać/skomentować wprost?

Sądzę, że zaraz po Redaktorze Naczelnym Magazynu Wino, drugim największym. polskim autorytetem w kwestii chlorofilu jest Zastępca Redaktora Naczelnego Magazynu Wino. Niepotrzebne nam są tu, w Polsce, jakieś obcojęzyczne pseudoautorytety. Polecałbym więcej czytać tekstów rodzimych autorów (zwłaszcza jeśli ich autorem jest nie byle kto, bo Zastępca Redaktora Naczelnego Magazynu Wino który niesie kaganek winnej oświaty w tak wielu polskich periodykach!), które są oparte na doświadczeniach żywieniowych małżonka. Jest rzeczą oczywistą że bliższa mi koszula ciału, i kiedy czytam o smaku i aromacie chlorofilu w tekstach Wiceredaktora Naczelnego, to nie zgłębiam tekstów obcojęzycznych. Tym bardziej że Zastępca Redaktora Naczelnego Magazynu Wino jasno pisze: „czy chlorofil ma wyodrębniony smak czy nie, jest wciąż tematem naukowej debaty” oraz w sposób jednoznaczny stwierdza że jedynie osoby o braku realnych, własnych doświadczeń z chlorofilem mogą twierdzić że nie ma on wyrazistego aromatu i smaku. Pozdrawim gorąco i szczerze polecam zorganizowanie wewnątrzredakcyjnej debaty o chlorofilu. Oczywiście z udziałem Pana Redaktora Pióro i Zastępcy Redaktora Naczelnego. Dyskusja tych dwóch wybitnych osobowości stanowiłaby świetny materiał do kolejnego wydania Magazynu Wino!