30 lat Czerwonej Krewetki

Wydawany przez Gambero Rosso słynny przewodnik po włoskich winach Vini d’Italia obchodzi właśnie 30-lecie istnienia. O tym, że to wciąż najbardziej wpływowa publikacja winiarska Italii mogłem przekonać się w sobotę, 29 października stając oko w oko z ponad czterema setkami producentów, którzy przyjechali do Rzymu odebrać nagrody Tre Bicchieri (trzy kieliszki) przyznane przez Gambero czołowym winom Włoch.

To duża przyjemność zobaczyć w jednym miejscu tak wiele znajomych twarzy, nawet jeśli na dłuższą rozmowę, w chaosie towarzyszącym wielkiej imprezie, brakuje czasu. Ceremonia wręczenia nagród miała miejsce w Auditorium del Massimo położonym w kompleksie EUR, który pod koniec lat 1930. Benito Mussolini kazał wybudować z myślą o wystawie światowej w 1942, a który po II wojnie światowej przekształcono w biznesowe centrum stolicy Włoch na wzór paryskiej La Défence.

vini-italia-2017-del-gambero-rosso-bellavista-cantina-dell-anno

Do Rzymu przyjechałem w skromnym gronie kilku zagranicznych dziennikarzy by wziąć udział w specjalnych degustacjach zorganizowanych przy okazji obchodów rocznicy przewodnika, ale też by wręczyć nagrody specjalne, jakie oprócz Tre Bicchieri przyznaje Gambero Rosso. I tak, przyszło nam spędzić półtorej godziny na scenie, w świetle reflektorów, twarzą w twarz z tuzami włoskiego winiarstwa. Przypadł mi w udziale honor wręczenia nagrody dla Najlepszego Winogrodnika Roku, którym został Aimone Vio z liguryjskiej winiarni BioVio, przy okazji zdobywca trzech kieliszków za swoje Pigato Bon I Da Bon 2015. Skłoniło mnie to do refleksji, którą podzieliłem się z zebranymi w audytorium gośćmi: Vini d’Italia był dla mnie zawsze przede wszystkim przewodnikiem po mniej znanych regionach winiarskich Włoch. Wiedza o tym, kto robi najlepsze wina w Piemoncie, Toskanii czy Veneto jest powszechnie dostępna. O kogo jednak pytać w Kalabrii, Molise czy choćby w Ligurii? Podpowiedzi czerwonej krewetki były tu zwykle niezawodne.

Zespół Gambero Rosso w komplecie fot. Dmitry Macleod-Fedotoff

Po ceremonii wręczenia nagród przenieśliśmy się do pobliskiego hotelu na maraton degustacyjny wszystkich (!) 429 win, które uzyskały najwyższą ocenę w tym roku – wspomniane trzy kieliszki. Wybrano je z olbrzymiego grona 22 tysięcy zdegustowanych przez krytyków przewodnika win.
Już w czasie poprzedzającego degustację lunchu z winiarzami miałem okazję spróbować wyróżnionych tre bicchieri rzadkich win jak Madre 2014 Italo Cescona z niecieszącej się przecież wielką sławą krzyżówki Manzoni czy kalabryjskie pecorello z Val di Noto Grisara od Ceraudo (o kilku rewelacyjnych fiano z Kampanii nie wspominając). Potem trzeba było dokonać selekcji. Udało się spróbować może 20 proc. wystawionych do degustacji win, co i tak kosztowało mnie mnóstwo zdrowia. Na szczęście poprzedzające rozdanie nagród dwa dni w towarzystwie redakcji Gambero Rosso obfitowały w prowadzone dużo spokojniej i dogłębniej degustacje. Napiszę o nich już wkrótce.

Z tą opaską można było spróbować 429 najlepszych włoskich win fot. tpb

Tymczasem szykujcie się na spotkanie z najlepszymi winami włoskimi – w piątek, 25 listopada Gambero Rosso zawita ze swoim dorocznym Road Show także do Warszawy (16:00 – 19:00, Hotel Bristol).

Nagrody specjalne przewodnika Vini d’Italia 2017

Czerwone wino roku
Muro Sant’Angelo Contrada Barbatto Primitivo 2013, Gioia del Colle, Chiaromonte

Białe wino roku
Misco 2015, Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico Superiore, Tenuta di Tavignano

Wino musujące roku
Giustino B. 2015, Valdobbiadene Extra Dry, Ruggeri

Wino słodkie roku
Tal Lùc Cuvée Speciale, Lis Neris

Winiarnia roku
Bellavista (Franciacorta)

Najlepsza relacja jakości do ceny
Pecorino 2015, Tiberio

Winogrodnik roku
Aimone Vio – BioVio (Liguria)

Wschodząca gwiazda
Istine (Chianti Classico)

Nagroda za prowadzenie winogrodnictwa zrównoważonego
Roccafiore (Umbria)

Gambero Rosso pojawił się po raz pierwszy 16.12.1986 r. jako 8-stronicowy dodatek do dziennika Il manifesto, a wydał go Stefano Bonilli ze środowiska protoplastów ruchu Slow Food. Nazwa (czerwone krewetka) nawiązywała do karczmy z powieści „Pinokio”, w której spotykali się Lis i Kot.
W 1987 r. Gambero Rosso wydało pierwszy przewodnik po winach włoskich, „Vini d’Italia”. Do 2010 r. przewodnik był publikowany pod szyldem Slow Food. W roku 1990 wydano pierwszy przewodnik GR po restauracjach, w 1999 r. powstał kanał telewizyjny, a w 2002 otwarto w Rzymie Città del gusto (Miasto smaku), kompleks obejmujący studia TV, szkołę gotowania, wine bar i centrum edukacyjne. Dziś na terenie Włoch działają cztery Miasta smaku: w Rzymie, Neapolu, Katanii i Palermo.
Vini d’Italia wydawany w języku włoskim, angielskim i niemieckim przedstawia co roku oceny wyselekcjonowanych ponad 20 tysięcy win od blisko 2,5 tysiąca producentów. Już samo znalezienie się w przewodniku jest wyróżnieniem. Wina dostają jedną trzech ocen: jeden kieliszek (dobre), dwa (bardzo dobre) i trzy (znakomite, światowej klasy). Wina ocenione na dwa kieliszki w kolorze czerwonym to te, które kandydowały do ścisłego finału (redaktorzy przyznają nieoficjalnie, że wiele win nie otrzymuje najwyższej oceny nie ze względu na gorszą jakość, ale brak dostępności).

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.